Donderdag 15 maart 2007: Om 6u ‘s ochtends aangekomen met de trein in Iasi. De taxi genomen naar ons stulpje. Daar aangekomen stond er iemand ons op te wachten. Hij heeft ons naar de kamers geleid. 2 kamers met elks 4 bedden. Plaats zat dus. Snel in ons bedje gekropen en nog een paar uur geslapen. Onze eerste indruk was niet al te best. De kamers waren alles behalve mooi. Vandaag ook Iasi bezocht. Al snel een kaartje gekocht en naar het centrum getrokken. Er is zeer veel armoede. Zeer veel contradictorische situaties. Waarbij je een practig gerestaureerd gebouw ziet met daarachter alleen maar krotten. Er lopen veel zwervers op de straten. Je wordt bijna constant aangesproken door bedelaars. Wat ons ook al snel opviel is dat er overal straathonden rondlopen. Normaal gezien doen ze je niets maar ‘s nachts durven ze wel aggressief te zijn. ’S Avonds iemand tegengekomen die ons mee naar Julian Mall bracht. Hier THE place to be voor jongeren. Julian Mall is een reusachtig shopping center. Daar hebben we lekker gegeten. Toen we weer naar huis gingen zijn we dan 2 andere belgen tegen gekomen (gelukkig)! 2 erasmus studenten. Ben komt van antwerpen en studeert regentaat LO en Bert komt van gent en is iets in de communicatie. Zij zitten hier al een maand.


Vrijdag 16 maart: Vandaag voor het eerst naar het ziekenhuis getrokken waar we stage zullen lopen. De universiteit is een prachtig gebouw opgetrokken uit wit marmer. Het ziekenhuis is niet een groot gebouw maar is opgetrokken uit verschillende kleine gebouwen die met elkaar verbonden zijn door euh... niets. In de winter moeten de patiënten dus van het ene gebouw naar het andere via euh ... de weg. Allemaal zeer vriendelijke mensen hier. We zijn hier goed ontvangen. Maandag starten we op de spoedgevallen voor volwassenen. Daar zullen we 2 maanden staan en de laatste maand op de spoedgevallen voor kinderen. Ook hier zijn er immense contradicties. Het ene gebouw is langs de binnenkant splinternieuw. Echt zeer mooi afgewerkt. Als je dan door een deur gaat kom je net in de middeleeuwen terecht. Ze zijn vollop bezig alles te verniewen, maar dat vraagt tijd en geld. Overal waar we komen zien we ook privé-security. Privé bedrijfjes worden ingehuurd om alles veilig te houden. Bv. aan de deur van de spoed stond iemand voor de zigeuners en zwervers buiten te houden. Net zoals in de Mall, universiteit, ... Overal waar een beetje geld zit komen zwervers op af. ’S Avonds met de belgen afgesproken. Katrien was er nu ook bij. Wij hebben nog samen roemeense les gevold in antwerpen. Zij is hier al een dikke 2 maanden dus zij staat op het punt te vertrekken. Wij gaan waarschijnlijk intrekken op in hun gebouw. Zij zitten samen in een appertementenblok (zeer gezellig). Zij hebben beiden nog een bed over dus gaan we proberen daar in te trekken.

Weekend van 17-18 maart: ‘smorgens vroeg, samen met onze Belgische vrienden, met de bus vertrokken naar Vatra-Dornea. Een klein stadje in de karpaten. Na 6 uur op de bus te zitten en 400km later eindelijk toch aangekomen. Zaterdag niet veel meer kunnen wandelen aangezien we pas om 14u aankwamen. In de touristische dienst geen kaarten te vinden voor te wandelen, enkel een brochure. In een huisje gelogeerd van zeer vriendelijke roemenen Zondag aan een wandeling begonnen, zonder kaart. Zeer mooie wandeling, af en toe in de sneeuw gewandeld. Over een paar weken komen we terug voor wat langer om wat langere wandelingen te doen.