Jeeeeeeeeej

Fantastisch nieuws!!!!!!!!

We zijn vandaag op onze nieuwe stageplek begonnen. Zoals jullie weten kon ik vorige week niet op OK staan. Nu ik had nog eens gevraagd of dit dan misschien mogelijk zou zijn op de Pediatrie.
Dus vanmorgen komen wij aan op de spoed van het pediatrisch ziekenhuis (Spital Sfantul Maria pentru Copii) en wij worden meteen naar OK gestuurd. Blijkbaar hebben ze dat toch nog voor ons kunnen fixen. Vandaag hebben we dus heel de dag op een pediatrisch OK gestaan. Echt fantastisch :) Er komen kinderen van 0 tot 18 jaar. Er zijn 2 zalen en het team is supersympathiek. We werden er heel warm ontvangen. We kergen meteen een rondleiding. Iedereen geeft zeer veel uitleg. We hebben een, niet alledaagse, operatie gezien vandaag. En die chirurg heeft ons achteraf heel veel uitleg gegeven. Alles getekend en dergelijke... Echt heel sympathiek. Ik ga daar dus de komende weken vertroeven. Ik kijk er echt naar uit :)

Voor de rest schijnt het zonneke hier vollop. Het wordt vandaag 34°C. Puffen en kuchen geblazen hoor. Maar dat hoort erbij eh :)

Tot snel

groetjes
bavo

STAGE OK :)

Salut (roemeens voor goeiendag)

Sinds enkele dagen sta ik dus op een nieuwe stageplek. Ik had dus
gevraagd om eens op OK te staan. Maar ik sta nu op een heelkunde.
Ofwel heeft ze me verkeerd verstaan ofwel was het niet mogelijk.
Maandag was ik dus zeer teleurgesteld. Ik had me er echt op voorbereid
op OK te staan. Zware opdoffer.
Ik ben er maar gebleven. Al snel had ik door dat daar echt NIETS te
doen is. De verpleegkundigen verstaan geen engels en kunnen het dus
ook niet praten. Balen dus. Na een tijdje kwam er een bende (dikke 15)
studenten binnen. Allen 3e jaarst arts (arts is hier 6 jaar, dus zij
zijn in den helft). Ze deden daar ook stage. De stage voor hen is
meelopen met een dokter die uitleg geeft. Ik ben dus maar met hen
meegegaan. Die arts was zeer verheugd dat ik mee wilde. Hij heeft me
veel uitleg gegeven (vertaald naar het engels wel te verstaan). De
rest van de dag ben ik bij hen gebleven. Met de verpleegkundigen
werken was echt niet mogelijk. Ik, en zij ook, konden ons echt niet
verstaanbaar maken... spijtig. Maar nu leer ik veel over de medische
kant van de heelkunde. En aangezien het nog maar 3e jaars zijn kan ik
redelijk goed volgen. Er zijn ook al verschilllende studenten die
willen vertalen voor mij. Ik versta wel veel maar niet genoeg om vlot
te kunnen volgen wanneer er een uitleg gegeven wordt.
Meestal bespreken we de patiënten een voor een, en stelt de arts
vragen. Die gaan meestal over de pathologie van die patiënt. Voor mij
was het wel een hele aanpassing met ZOVEEL studenten samen te lopen.
Soms zijn het er 10 en soms 20 (hangt ervan af wie zin heeft om te
komen natuurlijk :) ). Die staan dan allemaal rond 1 bed. Een van de
studenten vertelde me zelf, dat in universitaire ziekenhuizen,
patiënten niet konden weigeren onderzocht te worden door studenten.
Dat is gelukkig sinds 1 januari veranderd. Nu mogen patiënten weigeren
door een student onderzocht/verzorgd te worden...

De rest van de week sta ik daar ook nog. Ik ga toch nog eens proberen
op OK binnen te geraken. Ik zou dat echt graag doen.


groetjes
bavo

Nog een maandje

Hey iedereen,


ondertussen zitten we hier al een 2 maanden. Het gaat hier nog steeds goed hoor. We zijn hier nog maar met 3(van de oorsponkelijke 5). Katrien en Bert zijn naar huis. Ben vertrekt nu vrijdag. Dan blijven Isabel en ik alleen achter. Dat zal wel wennen worden.

Het weer is hier meestal echt prachtig. Heel de dag zon, en niet al te warm.
Spijtig genoeg zijn we de laatste weken regelmatig bezig voor't school, werkjes maken, en dan nog wat werkjes en nog eens werkjes... Maar ja, wat doede daaraan eh :)

Mijn stage op de spoedgevallen van Spital Sf. Spiridon zit er ondertussen op. Maandag start ik op OK (operatiekamer). Ik kijk er wel naar uit. Ik wil echt weten hoe alles daar aan toe gaat. Ik vraag me vooral af hoe het daar zit met steriel materiaal, wordt alles achteraf opnieuw gestereliseerd of wordt alles (zoals in België) achteraf weggesmeten. I'll let you know...
Na die week (inderdaad, maar een weekje, als het me bevalt ga ik er wel langer proberen staan) gaan we met ons getweeën naar een pediatrisch ziekenhuis (dit is voor de kindjes). We gaan opnieuw op de spoedgevallen staan. Ik zou daar ook graag eens op
OK gaan kijken. Kan ik nog wat meer vergelijken :)

Valt de stage voor jullie wat mee? Ook zwaaar aan jullie werkjes bezig zeker? :)

Nu dat de zon hier begint te schijnen komt er opvallend meer volk op straat. De terrasjes zitten hier echt stampvol. Daar ook?

De groetjes aan al diegene die me nu kei hard missen, xxx


greetz
bavo

De rest van de week

Gisteren hebben terug de late gehad.
Heel lang leek het erop dat dit een dag zoals een andere zou worden. Maar niets is wat het lijkt. Na een paar uur kwam er een verassing uit de lucht :)
We waren weer volop bezig met het observeren wat iedereen aan het doen was, en plotseling is er een dokteres die naar Isabel komt en die met haar een babbeltje doet. Ik was bezig met vanalles en nog wat. Achteraf kom ik erbij staan en die dokter stelt zich meteen voor (1e keer hier in 6 weken dat iemand zich voorstelt). Ik was al helemaal onder de indruk omdat we dit nog niet eerder hadden meegemaakt. Nu blijkt dat die dokter echt supervriendlijk was. Ze heeft ons heel de tijd uitleg gegeven over ALLES :). We praten Frans met haar, ze moet haar Frans oefenen want in Oktober komt ze naar Brussel om daar een jaartje te komen werken.
Zij is tegenover de patiënten ook helemaal anders dan de gemiddelde roemeen. Ze roept niet, ze heeft geduld, ... Wij hebben ons beeld over de roemeense medici serieus moeten aanpassen :)

Vandaag hebben we met haar de vroege gedaan. Ze ontfermd haar meer over ons dan Raluca, dus dat is wel tof. Ze legt alles zeer duidelijk uit en laat ons zeer veel doen. Dus we zitten daar nu wel met een goed gevoel. Hopelijk kunnen we nog veel met haar samenwerken.

bavo

Weer een stageweek

Maandag 25 april:
Vandaag de vroege gehad. Het was al een paar dagen geleden eer we nog eens een vroege gedaan hadden. We staan ondertussen al verschillende weken op dezelfde dienst, maar vandaag waren er verschillende nieuwe gezichten. Zo was er een dokteres die supersympatiek was. We hadden ze nog nooit gezien. Maar ze wilde al meteen vanalles uitleggen en ons allerhande dingen laten doen. Dit was helemaal anders dan we de afgelopen weken ervaren hadden. Echt tof om zo iemand tegen te komen.
Door aan Raluca verschillende keren te vragen en opnieuw te vragen en nog eens te vragen heb ik wel wat technische handelingen kunnen uitvoeren. (BD's, ECG's, infuzen en bloednames)

Dinsdag 26 april:
De late vandaag. Ik had er niet echt zin in. Het is alsof de late altijd langer duurt dan de vroege. Maar dit keer zou het anders zijn :)
Toen we nog maar net op dienst kwamen, kwam er juist iemand binnen (binnegebracht door de MUG, is hier de SMURD) die beademd werd en alle toeters en bellen. Ondertussen heb ik al wel een paar keer kunnen zien wat er allemaal moet gebeuren als er zo'n patiënten binnenkomen op dienst. Dus heb ik initiatief genomen en ben gewoon beginnen helpen. Op den duur hadden ze wel door dat ik graag wilde mee helpen en toen gingen ze ook dingen aan me vragen om te doen. :) (al een hele vooruitgang:) Toen de patiënt goed en wel geïnstalleerd was ben ik er nog wat bijgebleven samen met de verantwoordelijke verpleegkundige (de Manu). Manu praat bijna geen woord engels, maar hij heeft wel zijn best gedaan mij dingen uit te leggen (en ik in mijn beste roemeens geprobeerd te volgen :)
Na een paar uur moest er van ons madam een CT-scan genomen geworden. Maar dit is geen evidentie hier :) Het MUG-team moest opnieuw opgeroepen worden. Zij doen namelijk het transport naar CT, niet het team van de spoed. Dus het MUG-team komt weer aan (ondertussen is de MUG dus niet vrij, kunnen zij dus niet opgeroepen worden). Maken alles klaar voor transport en rijden de brancard buiten. Nu moet je weten dat ons ziekenhuis opgebouwt is uit verschillende kleine gebouwen met straten tussen. DUS :) je voelt me al komen :) Patiënt wordt naar buiten gereden (open lucht) en een 200m verder is de CT scan. Maar de CT ligt eigenlijk op een berje. Dus wij met 4 man aan die brancard aan het duwen. :) Eigenlijk wel hilarisch maar tegelijk ook wel schreinend. In de winter worden de patiënten dus ook zo vervoerd. Winter, zomer, als het regent. Die moeten dan gewoon door weer en wind met hun brancard en apparatuur. Maar dan ben je er nog niet. Op de CT aangekomen zien we (Isabel en Ik) dat de CT niet op het gelijvloers is. Maar op het eerste verdiep. En euh... liften kennen ze hier niet. Dus (we zijn hier in RoemeniPe eh :) hebben ze daar natuurlijk iets op gevonden. Ze hebben zoiets gebouwd zoals voor rolstoelpatiënten. Zo een soort van oprit. Maar natuurlijk hebben zie die maar NET breed genoeg gemaakt. Dus dat was weer een hels karwij om die naar boven te krijgen. 1 verpleger stond daar te balonneren, monitor die constant in alarm gaat.
En na de CT moest heel die weg terug afgelegd worden natuurlijk :)

Tijdens de rest van de dag nog wat met die patiënt bezig geweest. Maar geen grootse dingen uitgespookt.

De rest van de week hebben we ook de late. tot de volgende

bavo

Deze week

Hey iedereen,

Deze week hebben we nog eens de nacht gehad. We keken er wel naar uit. Het was tenslotte al eventjes geleden dat we nog eens stage hadden gehad.
Onze eerste nacht was van maandag op dinsdag. Om 21u daar aangekomen. Het was behoorlijk druk. (Gelukkig dachten we) Heel de wachtzaal zat vol (als snel ging blijken dat dit geen patiënten waren maar familie en vrienden van de patiënten).
We hebben een paar patiënten mee kunnen onderzoeken. Het gebruikelijke ritueel. Bloeddruk, ecg, bloedname en infuusje, ... en wachten.
Na 4 weken stage op de spoedgevallen voelen we er ons eigenlijk nog altijd niet echt thuis. We merken wel dat iedereen ons kent en dat ze meer moeite doen om met ons te praten. Maar dat gaat dan meestal over België. Er zijn namelijk een 3tal dokters die in België hebben gewerkt (allemaal in Brussel). Als we vragen hebben kunnen we bij hen wel altijd terecht. Ze willen ons altijd uitleg geven.
We moeten wel nog steeds vragen om iets te kunnen doen. Raluca (onze mentor op dienst, we werken altijd dezelfde uren als haar) gaat uit haar eigen niet naar ons komen om te vragen of we iets willen doen. Elke keer opnieuw moeten we vragen of we die spuit mogen geven, of wij dat bloed mogen nemen, enzo...
De manier waarop er iets gezegd wordt is hier ook helemaal anders als in België. Als je bv. een bloeddruk moet nemen, gaan ze je niet vragen om dit te doen: "neem jij die bloeddruk even?". Neenee, hier zeggen ze het zo:"Neem die bloeddruk!". En dan wordt je heel klein en zeg je heel stillekes ja... Daar moesten we toch ook aan wennen. Als collega's onder elkaar praten, denken wij ook regelmatig dat ze kwaad zijn op elkaar. De manier waarop ze tegen elkaar praten is veel bitsiger en korter.
Dinsdag hadden we dan weer de nachtdienst. Ik was ziek, dus ben ik niet geweest. Isabel is dan alleen geweest.
De andere dagen stond Raluca op de MUG-dienst. De MUG-dienst hier is appart van de spoedgevallendienst. Het is ook een militaire dienst. Dus wij kunnen daar niet binnen. We zijn naar ons diensthoofd geweest om te vragen of we via allerhande papieren ofzo er toch niet binnen kunnen geraken, maar dit is spijtig genoeg niet mogelijk :(
We zijn ook eens gaan horen of we niet eens een weekje ofzo op een andere dienst konden staan. Maar de verantwoordelijke dokter was niet aanwezig.

Iets helemaal anders :)
Gisteren is zoals jullie weten of misschien ook niet weten. De roemeense president uit zijn ambt ontheven. (op de website van de GVA valt er een beetje over te lezen) Omdat hij corrupt zou geweest zijn. Nu de roemeense president is immens populair onder de roemeense bevolking. Dus gisteren was hier in Iasi een kleine betoging. Heel het land staad een beetje in rep en roer. Er wordt over niets anders gepraat in het nieuws. Dus hopelijk horen jullie daar in het nieuws ook een beetje van eh :)

Dit weekend gaan we misschien wat kloosters bezoeken.


groetjes
bavo

Voor foto's

ga naar
stage-roemenie.spaces.live.com

en mijn adres hier is

Bavo Craen
Complex Studentesc
Tudor Vladimirescu
Camin T8, Camera 207
Universitatea Tehnica
Gh. Asachi Iasi
700050 Iasi


bavo