Weer een stageweek

Maandag 25 april:
Vandaag de vroege gehad. Het was al een paar dagen geleden eer we nog eens een vroege gedaan hadden. We staan ondertussen al verschillende weken op dezelfde dienst, maar vandaag waren er verschillende nieuwe gezichten. Zo was er een dokteres die supersympatiek was. We hadden ze nog nooit gezien. Maar ze wilde al meteen vanalles uitleggen en ons allerhande dingen laten doen. Dit was helemaal anders dan we de afgelopen weken ervaren hadden. Echt tof om zo iemand tegen te komen.
Door aan Raluca verschillende keren te vragen en opnieuw te vragen en nog eens te vragen heb ik wel wat technische handelingen kunnen uitvoeren. (BD's, ECG's, infuzen en bloednames)

Dinsdag 26 april:
De late vandaag. Ik had er niet echt zin in. Het is alsof de late altijd langer duurt dan de vroege. Maar dit keer zou het anders zijn :)
Toen we nog maar net op dienst kwamen, kwam er juist iemand binnen (binnegebracht door de MUG, is hier de SMURD) die beademd werd en alle toeters en bellen. Ondertussen heb ik al wel een paar keer kunnen zien wat er allemaal moet gebeuren als er zo'n patiënten binnenkomen op dienst. Dus heb ik initiatief genomen en ben gewoon beginnen helpen. Op den duur hadden ze wel door dat ik graag wilde mee helpen en toen gingen ze ook dingen aan me vragen om te doen. :) (al een hele vooruitgang:) Toen de patiënt goed en wel geïnstalleerd was ben ik er nog wat bijgebleven samen met de verantwoordelijke verpleegkundige (de Manu). Manu praat bijna geen woord engels, maar hij heeft wel zijn best gedaan mij dingen uit te leggen (en ik in mijn beste roemeens geprobeerd te volgen :)
Na een paar uur moest er van ons madam een CT-scan genomen geworden. Maar dit is geen evidentie hier :) Het MUG-team moest opnieuw opgeroepen worden. Zij doen namelijk het transport naar CT, niet het team van de spoed. Dus het MUG-team komt weer aan (ondertussen is de MUG dus niet vrij, kunnen zij dus niet opgeroepen worden). Maken alles klaar voor transport en rijden de brancard buiten. Nu moet je weten dat ons ziekenhuis opgebouwt is uit verschillende kleine gebouwen met straten tussen. DUS :) je voelt me al komen :) Patiënt wordt naar buiten gereden (open lucht) en een 200m verder is de CT scan. Maar de CT ligt eigenlijk op een berje. Dus wij met 4 man aan die brancard aan het duwen. :) Eigenlijk wel hilarisch maar tegelijk ook wel schreinend. In de winter worden de patiënten dus ook zo vervoerd. Winter, zomer, als het regent. Die moeten dan gewoon door weer en wind met hun brancard en apparatuur. Maar dan ben je er nog niet. Op de CT aangekomen zien we (Isabel en Ik) dat de CT niet op het gelijvloers is. Maar op het eerste verdiep. En euh... liften kennen ze hier niet. Dus (we zijn hier in RoemeniPe eh :) hebben ze daar natuurlijk iets op gevonden. Ze hebben zoiets gebouwd zoals voor rolstoelpatiënten. Zo een soort van oprit. Maar natuurlijk hebben zie die maar NET breed genoeg gemaakt. Dus dat was weer een hels karwij om die naar boven te krijgen. 1 verpleger stond daar te balonneren, monitor die constant in alarm gaat.
En na de CT moest heel die weg terug afgelegd worden natuurlijk :)

Tijdens de rest van de dag nog wat met die patiënt bezig geweest. Maar geen grootse dingen uitgespookt.

De rest van de week hebben we ook de late. tot de volgende

bavo